BIO MAMA

Μαθαίνω στο μωρό μου να μιλάει

Κρεμόμαστε κυριολεκτικά από τα χειλάκια του και περιμένουμε κάθε περίεργο σύμπλεγμα που εκστομίζει να μετατραπεί σε λέξη και κάθε λέξη σε πρόταση και αυτό πρώτα από όλα για να επιβεβαιώσουμε ότι το μικρό μας έχει μια φυσιολογική ανάπτυξη και παράλληλα γιατί θέλουμε πολύ να επικοινωνήσουμε λεκτικά μαζί του. Φυσικά, κάθε παιδί έχει το δικό του ρυθμό και η φύση και η βιολογία παίζουν και εδώ σημαντικό ρόλο, όμως υπάρχουν κάποια πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε το μωρό μας να μιλήσει σωστά.

  1. Μιλάμε απευθείας στο παιδί και το κοιτάμε στα μάτια. Το ρωτάμε πράγματα και του απευθύνουμε το λόγο, ακόμη και όταν δεν μπορεί να απαντήσει.
  2. Χρησιμοποιούμε τη γλώσσα των ενηλίκων όταν «κουβεντιάζουμε» με το μωρό μας. Δεν «μπεμπεδίζουμε» γιατί υπάρχει κίνδυνος να το μπερδέψουμε.
  3. Του περιγράφουμε πράγματα που κάνουμε, έτσι ώστε να συνδέσει λέξεις με διαδικασίες.
  4. Του διαβάζουμε όσο πιο συχνά μπορούμε. Μια καλή ιδέα είναι τα εικονογραφημένα λεξικά, με τη βοήθεια των οποίων μπορεί να συνδέσει αντικείμενο με λέξη. Φυσικά, τα μωρά λατρεύουν και τα παραμύθια και ειδικά όταν τους τα διαβάζει το αγαπημένο τους πρόσωπο!
  5. Παίζουμε τα ίδια παιχνίδια μαζί του ξανά και ξανά. Μέσα από τη ρουτίνα τα μωρά μαθαίνουν.
  6. Κλείνουμε την τηλεόραση και τα τάμπλετ. Η τηλεόραση απαγορεύεται σε αυτή την ηλικία και δεν προσφέρει τίποτα στο μωρό μας. Αντιθέτως, όπως υποστηρίζουν οι επιστήμονες, ευθύνεται για τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής στα παιδιά αργότερα.
  7. Είμαστε υπομονετικοί. Κάθε μωρό μαθαίνει με το δικό του ρυθμό και τρόπο. Κάποια μιλούν πολύ νωρίς και κάποια άλλα καθυστερούν. Αν ο παιδίατρός μας δεν ανησυχεί, χαλαρώνουμε και απολαμβάνουμε στιγμές ηρεμίας, γιατί ένα είναι σίγουρο: το παιδί μας θα μιλήσει και τότε εμείς θα ευχόμασταν να μη μιλούσε τόσο πολύ.
  8. Εάν ωστόσο το μωρό μας δεν μιλάει, ενώ έχει μεγαλώσει αρκετά, καλό είναι να μιλήσουμε με το γιατρό μας, ο οποίος θα διαπιστώσει αν όλα κυλούν κανονικά με την ανάπτυξή του.
  9. Το κυριότερο: Αγαπάμε το παιδί μας ανεξάρτητα από τα μικρά και τα μεγάλα κατορθώματά του, δεν το επιφορτίζουμε με άγχος, δεν θέτουμε απρόσιτους στόχους αλλά δείχνουμε υπομονή και είμαστε πάντα δίπλα του.