BIO BEBE

Φαγητό: Καλές και καλές συνήθειες

Συντάκτης: Μαρκέλλα Δήμου

Όταν μιλάμε για τις διατροφικές συνήθειες των παιδιών μας συνήθως αναφερόμαστε στην ποσότητα και την ποιότητα του φαγητού. Μας ενδιαφέρει δηλαδή κυρίως τι τρώνε τα μικρά μας. Πέρα όμως από το τι τρώνε είναι σημαντικό και το πώς τρώνε. Ξεκινώντας δηλαδή από νωρίς, πρέπει τα παιδιά να διαμορφώσουν τις σωστές συνήθειες που αφορούν το φαγητό.

Πού;

Καταρχήν είναι σημαντικό τα παιδιά να τρώνε πάντα σε χώρο ειδικά διαμορφωμένο για φαγητό, όπως η κουζίνα ή η τραπεζαρία. Και όσο και αν ακούγεται αυτονόητο, τα παιδιά θα πρέπει να κάθονται στην καρέκλα και να μην συνδυάζουν το φαγητό με άλλες δραστηριότητες της μέρας τους (π.χ. παιχνίδι, παρακολούθηση ταινίας στην τηλεόραση κ.ά.). Αυτό θα τα βοηθήσει να διαμορφώσουν μια περισσότερο υγιή και ισορροπημένη σχέση με το φαγητό.

Καλό είναι τα παιδιά να χρησιμοποιούν τα κατάλληλα σκεύη, να τρώνε δηλαδή από το πιάτο τους και όχι τσιμπολογώντας απευθείας από τις πιατέλες ή την κατσαρόλα. Έτσι, η διαδικασία του φαγητού δεν γίνεται αυτοματοποιημένα και βιαστικά. Αντίθετα, τα παιδιά μαθαίνουν να τρώνε αργά, να αισθάνονται πότε χόρτασαν και να έχουν τον έλεγχο του τι τρώνε.

Πώς

Μια ακόμα πολύ σημαντική συνήθεια γύρω από την ιεροτελεστία του φαγητού είναι αυτό να μην συμβαίνει με κάτι άλλο παράλληλα. Για τα παιδιά αυτό τις περισσότερες φορές ισοδυναμεί με τηλεόραση, ηλεκτρονικό υπολογιστή ή ακόμη και διάβασμα.

Μάλιστα αρκετές φορές οι γονείς ενθαρρύνουν αυτήν τη συνήθεια, διότι το να αποσπάσουν την προσοχή του παιδιού από το φαγητό τους διευκολύνει σε κάποιες περιπτώσεις. Για παράδειγμα, είναι πιο εύκολο να ταΐσεις ένα μικρό παιδί που είναι απορροφημένο να βλέπει κινούμενα σχέδια ή να «ξεγελάσεις» έτσι ένα μεγαλύτερο παιδί να φάει ένα φαγητό που δεν είναι στις προτιμήσεις του.

Στην πραγματικότητα με αυτόν τον τρόπο «εκπαιδεύουμε» το παιδί να τρώει ασυναίσθητα, χωρίς να δίνει την παραμικρή προσοχή στο φαγητό του και κάτι τέτοιο έχει αρνητικό αποτέλεσμα. Συχνότερα, οδηγεί σε υπερκατανάλωση θερμίδων, αφού το παιδί αγνοεί τα σήματα κορεσμού που το ίδιο του το σώμα στέλνει. Μπορεί επίσης το παιδί -στη βιασύνη του να καταπιαστεί με μια άλλη δραστηριότητα- να μην ολοκληρώσει το γεύμα του και να ανταποκριθεί με μικρότερης αξίας τρόφιμα στην πείνα του αργότερα.

Επιπλέον, η τηλεόραση ή το ηλεκτρονικό παιχνίδι κατά τη διάρκεια του φαγητού έχει το εξής αρνητικό αποτέλεσμα: συνδέει τις δύο διαδικασίαες με αποτέλεσμα κάθε φορά που το παιδί βλέπει τηλεόραση να θέλει να φάει κάτι. Είναι ξεκάθαρο ότι το να συνδέεται το φαγητό με άλλες καταστάσεις, ευχάριστες ή μη, μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στη διαχείριση του βάρους στην παιδική ηλικία -και ακόμα περισσότερο στην ενήλικη ζωή- όπου πια οι συνήθειες αυτές έχουν καθιερωθεί και είναι πολύ δύσκολο να τροποποιηθούν.

Συνοψίζοντας, η ευθύνη μας ως γονείς σε σχέση με τη διατροφή του παιδιού δεν περιορίζεται μόνο στο να προσφέρουμε τα κατάλληλα τρόφιμα. Πρέπει να εξασφαλίζουμε και ένα ήρεμο περιβάλλον για την κατανάλωσή τους. Πολύ σημαντική βοήθεια σε αυτά που αναφέραμε είναι και η δική μας παρουσία στο τραπέζι. Είναι σημαντικό ως γονείς να καταναλώνουμε τουλάχιστον ένα γεύμα της ημέρας με όλα τα μέλη της οικογένειας μαζί. Από τη μια θα μπορούμε να αποτελέσουμε εμείς το καλό παράδειγμα σε σχέση με τις διατροφικές συνήθειες των παιδιών μας. Από την άλλη, η… επιτραπέζια συνύπαρξή μας είναι ένας τρόπος να έρθουμε ακόμη πιο κοντά στα παιδιά μας και να συμβάλλουμε στην υγιή ψυχική και συναισθηματική ανάπτυξή τους.

Back to list