BIO BEBE

Υπερβολικά δύσκολο με το φαγητό; Μήπως φταίει κάτι άλλο;

Συντάκτης:Κέλλυ Σώκου

Δεν είναι μόνο ότι αποστρέφει το πρόσωπο στο κουτάλι ή φτύνει το φαγητό του, είναι και ότι αρνείται να φάει τροφές με συγκεκριμένη υφή ή δεν μπορεί να καταπιεί και πνίγεται, παρότι το φαγητό είναι υπερβολικά λιωμένο. Ίσως και να σπρώχνει το κουτάλι έξω με τη γλώσσα, κλαίγοντας απαρηγόρητα ή να αρνείται οτιδήποτε έρχεται σε επαφή με το στόμα του. Αλλά ακόμη κι αν έχει μεγαλώσει λίγο (18 μηνών και άνω), ίσως πνίγεται με μικρά κομμάτια φαγητού, δεν θέλει να τρώει μόνο του, αλλά ούτε και να το ταΐζουν.

Αν συμβαίνει κάτι από όλα αυτά σε υπερβολικό βαθμό, με αποτέλεσμα το παιδί να μην μπορεί να πάρει καλό βάρος και το τάισμα έχει καταντήσει ο μεγάλος σας εφιάλτης, ίσως υπάρχει πρόβλημα αισθητηριακής ολοκλήρωσης. Ψυχραιμία. Δεν είναι κάτι συνηθισμένο και δεν αφορά παιδιά που απλώς είναι δύσκολα στο φαγητό. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που διορθώνεται με την κατάλληλη θεραπεία και μπορεί να διαγνωστεί από γιατρό αναπτυξιολόγο. Προτού όμως φτάσετε εκεί, ας δούμε τι είναι και ποια παιδιά «κινδυνεύουν» να το πάθουν.

Προβλήματα Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης

Πρόκειται για ανικανότητα επεξεργασίας μιας πληροφορίας που αποκτήθηκε με την αίσθηση, δηλαδή την αφή, τη γεύση, την όραση, την ακοή ή την όσφρηση. Με απλούστερα λόγια, το παιδί δυσκολεύεται να πάρει πληροφορίες, συχνά λόγω υπερευαισθησίας σε κάποια από τις αισθήσεις, να τις αναλύσει, να τις οργανώσει στο μυαλό του και να ανταποκριθεί με αποτελεσματικό τρόπο. Πρόκειται για ένα νευρολογικής φύσης πρόβλημα κατά το οποίο τα αισθητηριακά δεδομένα δεν οργανώνονται σωστά στον εγκέφαλο και αυτό μπορεί να προκαλέσει από κινητικά και διατροφικά προβλήματα μέχρι και συμπεριφοράς. Η αισθητηριακή ολοκλήρωση αποτελεί τη βάση για τη μάθηση διαφόρων δεξιοτήτων και αν δεν κατακτηθεί, μπορεί να προκαλέσει αργότερα μαθησιακές δυσκολίες και κωλύματα στην ικανότητα του παιδιού να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του.

Ποια παιδιά «κινδυνεύουν»

1) Βρέφη που έχουν γεννηθεί πρόωρα.

2) Παιδιά στο φάσμα του Αυτισμού.

3) Παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες.

4) Παιδιά με εγκεφαλική βλάβη.

Η διάγνωση και η θεραπεία γίνεται απαραίτητα από ειδικούς και σε αυτούς θα πρέπει να απευθυνθείτε, αν υποψιάζεστε ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει. Οι γονείς μέσω της  θεραπείας μαθαίνουν πώς να πείθουν το μωρό να αγγίζει πράγματα που δεν είναι σκληρά και πλαστικά. Να του βάζουν τα χέρια σε ζελέ, ζύμη, βάζα γεμάτα φασόλια, χωρίς να περιμένουν ότι το μωρό θα φάει, αλλά όταν αυτό γίνει να το επιβραβεύουν. Θα μάθουν πώς να του παρουσιάζουν καινούρια φαγητά και υφές, πότε να το «πιέζουν» και πότε να αποτραβιούνται. Είναι μια αργή και δύσκολη διαδικασία που όμως με τη σωστή καθοδήγηση και υπομονή, έχει αίσιο τέλος.

Μερικές απλές συμβουλές

Για αρχή μπορείτε να δοκιμάσετε μερικά από τα παρακάτω:

1) Πειραματιστείτε με διάφορες γεύσεις (αλμυρά, ξινά, γλυκά) στο φαγητό.

2) Μην το πιέζετε να έρθει σε επαφή με αντικείμενα ή φαγητά που αποστρέφεται. Προσπαθήστε να τα εισάγετε σταδιακά και να ξαναδοκιμάζετε μετά από λίγο καιρό.

3) Επιδιώκετε να τρώτε όλοι μαζί στο τραπέζι, σε ένα ευχάριστο περιβάλλον, έχοντας γύρω από το πιάτο του τροφές που μπορεί να πιάσει και να δοκιμάσει αν θελήσει και δίνοντάς του το δικό του κουτάλι. Μην στέκεστε απέναντί του, προσπαθώντας να το ταΐσετε γιατί θα γίνει μαρτυρικό και για τους δυο σας. Στο τραπέζι η ατμόσφαιρα πρέπει να είναι ευχάριστη, ώστε το παιδί να πάρει το μήνυμα της διασκέδασης.

4) Μην του απευθύνετε ποτέ απαγορευτικές φράσεις, όπως: όταν τρώμε δεν παίζουμε, δεν μιλάμε, δεν κουνιόμαστε κ.λπ.

Back to list